باور نکن تنهاییت را
من در تو پنهانم تو در من
ازمن به من نزدیکتر تو
ازتو به تو نزدیکتر من

باور نکن تنهاییت را
تا یک دلو یک درد داری
تا در عبور از کوچه ی عشق
بر دوش هم سر می گذاری

دل تاب تنهایی ندارد
باور نکن تنهاییت را
هر جای این دنیا که باشی
من با توام تنهای تنها

من با توام هر جا که هستی
حتی اگر با هم نباشیم
حتی اگر یک لحظه یک روز
با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر
با من بیا تا کعبه ی دل
باور نکن تنهاییت را
من با توام منزل به منزل

دوست داشتن     هيچ مي‌داني دوست داشتن از عشق برتر است. عشق يک جوشش کور است و پيوندي از سر نابينايي. اما دوست داشتن پيوندي خودآگاه و از روي بصيرت روشن و زلال. عشق بيشتر از غريزه آب مي‌خورد و هر چه از غريزه سر زند بي ارزش است ? و دوست داشتن از روح طلوع مي‌کند و تا هر جا که يک روح ارتفاع دارد ? دوست داشتن نيز همگام با آن اوج مي‌يابد. عشق در غالب دلها در شکلها و رنگهاي مشابهي متجلي مي‌شود و داراي صفات حالات و مظاهر مشترکي است ? اما دوست داشتن در هر روحي جلوه‌اي خاص خويش دارد و از روح رنگ مي‌گيرد و چون روح‌ها برخلاف غريزه‌ها هر کدام رنگي و ارتفاعي و بعدي و طعم و عطر ويژه‌اي خويش دارد مي‌توان گفت که به شماره‌ي هر روحي دوست داشتني هست. عشق با شناسنامه بي‌ارتباط نيست و گذر فصلها و عبور سالها بر آن اثر مي‌کند ? اما دوست داشتن در وراي سن و مزاج زندگي مي‌کند و بر آشيانه‌ي بلندش روز و روزگار را دستي نيست ... .

در دل پاک و عاشقم توی دام عشق رهاست  واسه غصه های من خنده های تو دواست  می ریزم به پات دلتو هر چی که خواست  تو بگو دوستت دارم چه دروغ و چه راست  زندگی نیمه ی کم عاشقی با یک نگاه  من به فرمان توام هر چی که تو می گی به جاست

تا كدوم ستاره دنبال تو باشم

تا كجا بي خبر از حال تو باشم

مگه ميشه از تو دل بريد و دل كند

بگو مي خوام تا ابد مال تو باشم

از كسي نيس كه نشوني تو نگيرم

به تو روزي ميرسم من كه بميرم

هنوزم جاي دو دستات خالي مونده

تا قيامت توي دستاي حقيرم

خاك هر جاده نشسته روي دوشم

كي مياد روزي كه با تو روبرو شم

من كه از اول قصه گفته بودم

غير تو با سايه م نمي جوشم

برای عشق تمنا کن ولی خار نشو
برای عشق گریه کن ولی غرورت رو از دست نده
برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه
برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر...

 دوز...

حقیقت...

سن حالیمین واقیفیسن

تو واقف به حال من هستی

دونیالارین عاریفیسن

دانای جهان هستی

آمّآ من

اما من

گجه گوندوز یاتمامیشام

شب و روز نخوابیده ام

سن یاتسان قافیلیسن

اگه تو بخوابی ، از او غافل شده ای

ترسه باخیش ورممیشم

نگاه چپ نکرده ام(کار اشتباهی نکرده ام)

سن باخسان ظالیمیسن

اگه تو چپ نگاه کردی،ظلم کرده ای

من سِویرَم ، عاشیقیم

من دوستش دارم ،عاشقش هستم

سن نَقَدر تعاریفیـسـن

تو چقدر تعارفی هستی(نمیتوانی عشقت را فریاد بزنی)

گوزلی گویا آلـّاما

مواظب باش آسمان چشم دار(چشمک زن)فریبت ندهد

سن آیوین شاعیریسن

تو...شاعر ماهی

دتلی حیاتا باخما

زندگی پر درد را فراموش کن

سن یاریوین عاشقیسن

تو که عاشق عشقت هستی(هر چیز با عشق ساده میشود)

تحجه بیر آنـّاخ یوخودی

میگویی فقط کمی بی عقل هست!(نظر به یار)

سَنکی اونون جاهیلیسـن

تو که جاهل(مرید) یارت هستی...چیزی نگو

بلکه سَـنه یامّـیا اُت

شاید آتشی به سود تو نسوزد(او هرگز عشقش را به زبان نیاورد)

سَـنکی کَرَم صاحبیسن

تو که خودت صاحب کرم و معرفی (خودت آتش باش و همه جارا روشن کن)

بیرجه قدر ایسّی توره

کمی گرما بده(او هم جذب گرمای تو خواهد شد)

سنکی داغـین دایاغیسن

تو که تکیه گاه کوهی(تو چرا صبور نیستی؟)

حتمی گلـَن گون گولـَجاخ

حتما فردا هم خواهد رسید-حتما فردا لبخندی به تو هدیه خواهد داد

سَن گلنیـن ایاغیسن

تو هم پای فردایی-تو دلیل آمدن مسافر(یار) هستی

دردیوَ درمان اولاجاخ

درد تورا درمان خواهد شد

سن سحرین صفاسیسـن

همه میدانند تو هستی که صبح را زیبا میکنی(با یادت)

بلکده گویلر گولجاخ

شاید هم آسمان خندید(غرّید)

سن یاغـیشین شراریسن

تو شرارۀ بارانی(رعدوبرق)

سن آیریسان

تو متفاوتی

گوی توتولاندا گـَلـَسن

وقتی آسمان گرفت(ابری شد)می آیی

گونده گولنده گِـدَسـَن

وقتی هم خورشید خندید(ابرها رفتند و آسمان دیده شد) غروب میکنی

باخما منیم حالیمه گول

به حال من نگاه نکنو بخند...

سن قدرین قضاءسیسن

تو قضاءً سرنوشت باش

معنی کلّی بیت آخر: تو بامن فرق داری پس به "حال متفاوت با حرفهای من" نخند...تو عاشق باش و مطمئن باش که عاشق به عشقـش میرسد.

تمام چترها باز شده اند

اما تو نیامده ای

گـفته بـودی

وقتی باران تمام شـد می آیم ...